حوصله ام بکشد اینجا را هم گردگیری میکنم🌿🌿
یاس سراغ قفس مرغ و جوجه همسایه
همسری سراغ ماشین
لیمو و یکی از توت ها و گل های کاغذی خشک شده
خبری از مرغ و جوجه ها نبود
ولی ماشین با یه استارت روشن شد
تو ویترینی جا شمعی کریستال کمی جابه جا شده
بالای چهار ریشتر زلزله بوده یکروز اینجا
ما که نبودیم
ما؟
10 روزه میلرزیم!
عزرائیل هم خوبه بیاد ببره نه که هی بیاد یه دستی به سر مریض بکشه و متبرک کنه و بره...
یه جورایی میخوام از مریض تبرکی فرار کنم!
مریضی که روز قبل کد خورده(احیا شده )
خوابیده ولی یهوووویی آپنه تنفسی داره
تا صبح همینجور قلب من تو دهنم میتپد!
از استرس تهوع دارم.
هی روزگار
رو دربایسی نبود صد سال دیگه پا به سی سی یو نمی ذاشتم و نگاه به صفحه مانیتوری که بالای سر مریض هاست نمی انداختم!
گفت حرفها رو فقط به خودم بگو
صبح یادم رفت
اومدم خوابش رو به دخترش تعریف کنم
سفره دلم رو که چهارگوشش رو با دندون گرفته بودم باز شد
آخر حرف و تعریف پشیمون شدم
از دهانی که باز شد
یادم اومد به قول خوابم عمل نکردم
حرفها رو فقط باید به اموات زد
آن هم در خواب
چه میگفتن؟
صله ی مرحومان
پیامبری که باید از نو شناخت را تا تهش خواندم
از من بعید بود که کتابی تاریخی رو به انتها برسانم
این را گذاشتم به عزیزی پیامبر
گر چه بعضی قولهای کتاب با چیزهایی که در ذهن ما فرو برده اند تضاد داشت؛
ولی خوب
چند روزی در صدر اسلام با یاد پیامبر سر کردم
درخت های توت باغچه را به نیت روح بزرگ پیامبر کاشتم.
اینک من در حال کلیدر خوانی هستم
باقی اردیبهشت را گز میکنم.
عزیز دلم
تو در پایان پنجمین روز از هفته ی پنجمین
اندازه ی تو قد کنجد بوده و ظاهرا شکل قورباغه ای
قلبت می تپد
سالم باشی
احساس من اینکه داری برای خودت رختخواب پهن میکنی
35 هفته جایت خوش باشد
دیروز خوب بودم
امروز وزنه ی سنگینی که از یه طرف بلندش کنی به سمت دیگر غش میکند
خوب...امروز هم بد نیست
تفاوتش با گذشته در قدردانی ام است.
عزیز دلم
الان چند تا سلول بیشتر نداری
اندازه سر سوزنی
و من احساست میکنم که حرکات ریزی داری
مشغول حفر تونل های باریکی هستی
خانه نو مبارک
امروز تو رو به من اثبات کرد.
یک هفته ای بود که احساست میکردم.
مهمان 8 امین سال آشیانه ی من و بابایی شدی عزیز دلم
قاصدک خوش خبر اردیبهشت من...
دوستت داریم.
خوب و سلامت باشی😊
امشب رفتیم عید دیدنی مثلا
آخر داستان رسید به تعریف مصائب زمستان 94
بهتر بود میگفتم
و اگرنه فکر میکردن من بیماری افسردگی گرفتم یا به قول همکارم سرما خورده ام.
دهه چهارم زندگی کم کم دور و برت از عزیزانی خالی میشود لابد؛
طبیعیه!