یلدای بی تو!
فردا شب یلداست
گشتم و گشتم تا تو آلبوم گوشی عکس سفره یلدای پارسال رو پیدا کردم.
سفره ای که فقط و فقط برای دلخوشی بچه ها چیدم.
عکس خودم و یاس با لباس ست یلدایی.
عکس رادین ...
انگار صد سال گذشته از شب یلدا پارسال ...
اصلا نمی خواهم دامن بزنم به غصه که همه ی وجودم رو تسخیر کرده.
به نظرم نه چیزی آنقدر تو این دنیا اسباب شادی هست...
نه چیزی آنقدر وحشتناک برای این همه غصه.
هر دوتاش میگذره.
فقط یه چیزی میدونم
فردا شب نیازی نیست ژله اناری درست کنم و کیک شکلاتی بپزم و خورشت فسنجان درست کنم.
میدونم یاس نمیاد.
بی خیال.
روحت شاد بابا جون من و تو با هم ترک دنیا کردیم و فردا اولین شب یلدای من و توست که تنها میگذرونیم،🌿