نگار یارا

پنجشنبه برای یاس تولد گرفتیم.

یکماه مشغول خرید کادو بودیم.

با هم باگر کیک 🍰 درست کردیم و خیلی خوشمزه شد.

پاپیون های فوندانتی قرمز را یاس قالب زد،💓

از پشت پرده سایه فنچ ها را نگاه میکردم...

چقدر دلم خواست فنچ باشم...

چقدر دلم میخواست هیچ وقت آدم نبودم.

بین آدمها زندگی نمی کردم و بهشون لبخند گشاد نمی زدم.

مسخره است خوشبینی به این موجود خبیث!

خوبی به این رذل...کاش همه ی انسان ها در یکروز مثل سگ می مردند!

حقشان بیشتر ازین کرونای لعنتی هست.

همین همسایه نمک ناشناس که قبل ازین توی راهرو و سقف پا می کوبید حالا مدتی کرونا موششون کرده و داخل سوراخ چپیده ان!

بازم این آدم بودن ما اذیتمان کرد و نصف شب دنبال دارو براش گشتیم تا سقط نشود!

همین آدمیت انسان را رنج میدهد.

کاش فنچ بودم...

فنچ سفید با نوک 🍊

کتاب دختر مرداب اثر زیبای طبیعت در خلق و خوی دختر تنهایی که یاد گرفت با انسان آمیزش نکند تا آسیب نبیند.

قمارباز هم خواندم...چیز جالبی نداشت به نظرم .

دنیای سوفی را تازه شروع کردم.

تازگی ها زیاد کابوس میبینم!