خوشا شیراز و وصف بی مثالش
به ماه قمری روز ۲۲ ام رمضان بعد از منفی شدن تست کرونای همسر و قبل از اعلام تمدید الکی قرنطینه تا یک هفته دیگر ما از خانه و شهرک گریختیم.
احساس زیبایی بود ...
شبی سوت و کور در آخرین شب قدر .
به یاد قدیم ترها سفر کردیم با آذوقه خانگی و چادر مسافرتی.
شکر خدا خوش گذشت...
تازه مزه ی سفر زمینی را چشیدیم.
فقط امان از اصفهان که همیشه دردسر مسیر ماست.
دراز و بی توقفگاه...
اسم توقفگاه اولی یادم نیست ولی دومی مارال شهرضا بود.
باید به ملزومات سفر زمینی کیسه خواب هم اضافه کنیم.
شهرک امروز شرایط برگشت از سفر را سختتر کرد؛ معاینه پزشکی و در صورت لزوم آزمایش خون😝😝😝
برچسبها: خودم, سفر