بی گمان آنجا آبی،آبی است
دره ی بیژن را رد کردیم.
زیبایی جاده حواسمان را پرت کرد.
رفتیم و رفتیم رسیدیم به پارک طبیعی دنا.
رود کنار روستا،زنی دستکش پوشیده بود و در رود رخت می شست.
گله ای آن طرفش آب میخورد.
از مرد روستایی سراغ گرفتیم گفت باید دور بزنید،اینجا آبش خوب نیست .کنار آبشار خوبه.
برگشتیم به دره ی زیبای بیژن کنار آبشار و برف های ته مانده از زمستانی بلند که زیر آفتاب آب میرفتند.
شهر زیبای سی سخت و برف زیر آفتاب.
مسیر کوه گل بسته بود و این بار کنار چشمه زیبای سردو نرفتیم.
چشمه میشی و بوته ی گل نسترن کنارش و آب بازی بچه ها عالی بود.
از همه بهتر رستوران تمیز و عالیه هفت خوان شیراز که بعد ۵ ماه بی خیال کرونا رفتیم😋
سی سخت هتل دال دنا بروید با پروتکل مطابقت داره😎
برچسبها: خودم, سفر, سی سخت