نگار یارا

ای صبر دلخسته از نفس های من بپرس

که چه سنگین می آیند و می روند

سینه ام سالخورده ای است صبور

نفس هایم شمرده در جا می زنند

گر چه کودکی هستی درمانده و بی طاقت

ببین که من در خامی تو چه چیز میبینم!

که صبر از سپهر برشده پرویزنی خون افشان

سهل است در جریده ی عالم دوام ما...