نگار یارا

خب عزیزم چشم..

رفتم کنار آینه و لبخندی به خودم زدم ...

به خودم نه به تی شرت قرمزی که برام گرفتی

به بند مشکی حرزی که از مطهره گرفتم...

نگاهی به صورتم کردم و دستی به موهام کشیدم و مرتبشان کردم.

این بار که به خودم تو آینه نگاه کردم ...

ببخشید گریه ام گرفت...خب من ظاهرم رو حفظ کردم ولی کوه که نیستم ...

رو از آینه برگرداندم و با دست هوا رو به چشمان سرخ شده ام هدایت کردم.

امروز هم میگذره...خوبی سختی های این دنیا این هست که با گذشت زمان تحملش راحتتر میشه.

و ان مع العسر یسری