نگار یارا

اونایی که به کارم میومد رو شستم و جمع کردم.

یاس با هول لباس برا عروسکاش برمیداشت.

برای قورباغه تا حالا چند دست لباس خونه و بیرون جور کرده.

منم به هر کدومشون که می رسیدم تصور یاس تو اون سن به ذهنم میومد.

قربون صدقه اش میرفتم و جمع میکردم.

همینه دیگه...وقتی نوزاد و نوپا بود روز می شمردیم که کی بزرگ میشه.

حالا حسرت اون روزها رو داریم.

آدمیزاد است دیگر!

ولی بچه داری واقعا سخته...همون قدر یا شاید بیشتر شیرین.

نباید سخت گرفت.