نگار یارا

شاید هم زنگ بزنه.

قرار بود بیاد دیدنم،برام غذای محلی کرمانشاه بیاره.

منم بی تابم.

داستانم را مرور میکنم.

شبی پاییزی سردی که یاس و پدرش پشت در بیمارستان تو ماشین خوابیدن!

منتظرم بیاد تا بی وقفه ای شروع کنم به تعریف داستانم.

مثل دو روز پیش تو آرایشگاه که برای مادر همکلاسی یاس و بعد همکار قدیمی ام داستان رو تعریف کردم.

بی توجه به شلوغی دور و برم و گوشهایی که داستان را می شنوند و قضاوتهایی که می کنند.

الان فقط به گوشهای که می شنوند نیاز دارم و شاید نیاز باشد که برای n بار دیگه داستان بگویم.

کلید واژه هایش را مرور میکنم.