نگار یارا

گفت چه زود خبرا میرسه.

خنده ام گرفت

بهش گفتم من از اینجا همتون رو زیر نظر دارم.

یه کامنت هم بعد گذاشتم که ولی بی خبری هم عالمی داره.

یعنی مامان میگه ساره کلیدم مونده تو اتاق در قفل شده.

من از اینجا براش کلید یدک جور میکنم.

زنگ میزنم هماهنگ میکنم.

بعد هم پیگیر میشم در باز شد یا نه؟

خودم؟!

اینجا از غصه هام کسی خبر نداره

وقتی بچه مریضه یا مشکل کاری و... باشه و تو خودم برم چند روزی زنگ نمی زنم تا حالم خوب شه.

بعد که سرحال بودم خبر از بقیه میگیرم.

فکر کنم به همین علت هست که بعضی وقتا احساس میکنم یه نخ نامرئی روی گلوم بسته شده و هر چی لمس میکنم چیزی نیست!